De hel is niet heel erg populair. Atheïsten vinden het een uiterst slechte zaak dat je met de gruwelijkste, eeuwigdurende straf van bewust ervaren pijniging moet dreigen om tot de liefdevolle God te komen. Christelijke apologeten beargumenteren dat een rechtvaardig God vereist dat er straf is voor het kwaad. Maar er zijn hele groepen christenen die het idee van een duivel en een hel verwerpen of er nauwelijks aandacht voor hebben. Er zijn er zelfs velen die een alverzoening omarmen, dat uiteindelijk alle mensen wel in de hemel zullen komen. Want Jezus is toch voor de zonden van de hele wereld gestorven?
Waren er recentelijk 70 christenen in Sudan onthoofd, krijgen we te horen dat het nieuwe regime in Syrië hele dorpen Alawieten, Druzen en Christenen afmaakt in 7-Oktober-stijl, met aantallen slachtoffers in de vele duizenden. De doodscultuur van bepaalde groepen Islamieten kent geen grenzen.
Openbaring 20:12 laat zien dat er TWEE oordelen zijn, dus ook voor Islamitische slachters. Één op basis van of je geschreven bent in het Boek van het Leven. Daar zijn zij ZEKER van uitgesloten, want Openbaring 22:15 zegt duidelijk dat moordenaars ‘buiten de muren van het hemelse Jeruzalem zullen zijn’. Dat is namelijk de historische, afschuwelijke plek waar kindoffers gebracht werden en die Gehenna is gaan heten.
Een ander oordeel is op basis van je daden die in de andere boeken geschreven zijn. Daar ontkomt niemand aan. Ook gelovigen niet.
Jezus zegt dat wij niet bang moeten zijn voor wie het lichaam kunnen doden, maar dat je bang moet zijn voor wie de ziel (of geest) kan verderven in Gehenna (Mattheüs 10:28). Dat lijkt te suggereren dat je ziel/geest daarmee dus ophoud te bestaan. Maar is simpelweg een eeuwigdurende-dood-sterven wel voldoende rechtvaardigheid voor het enorme leed dat sommige mensen anderen aandoen? Ik hoor van berichten van overlevenden van 7 Oktober dat zij zelfmoord pleegden. Zij konden niet langer leven met alle gruwelijkheden die op hun netvlies gebrand stonden en die zij niet meer uit hun hoofd kregen.
Jezus zegt wel dingen als ‘waar hun worm niet sterft’, maar dat houdt wat mij betreft nog niet onmiddellijk eeuwigdurende bewuste pijniging in. Het is een uitdrukking om aan te geven dat iemands eeuwige lot, zoals diens geestelijke dood, onomkeerbaar en definitief is. Er zullen toch niet echt wormen in de hel zijn die het eeuwige leven hebben?
De belangrijkste tekst die een eeuwigdurende pijniging in lijkt te houden, is te vinden in Openbaring 14:9-11. Daar staat dat wie het beeld en zijn beest aanbidt (dat zijn de goddelijk geachte keizer, als instrument en vertegenwoordiging van de duivel zelf op aarde), de drinkbeker van Gods toorn zullen moeten drinken en gepijnigd worden voor het oog van de engelen en het Lam. Krachtige woorden die onze in slaap gesuste zielen maar moeilijk kunnen verdragen, maar in het licht van al de gruwelijkheden die toen en ook nu weer gedaan werden en worden is het heel begrijpelijk. Het leed dat je anderen aandoet, zal jou zelf ook aangedaan worden.
En dan komt het vers:
En de rook van hun pijniging stijgt op tot in alle eeuwigheid, en zij die het beeld en zijn beest aanbidden, hebben dag en nacht geen rust.
Ik heb twee dingen hierover. Haal de tekst en het hoofdstuk er maar eens bij. Er wordt in de TEGENWOORDIGE TIJD gesproken. Alsof hen dit HIER OP AARDE al aangedaan wordt. NU... al worden de zielen van deze mensen intens gefolterd. Zodanig dat sommigen van hen al barsten en het niet meer kunnen verdragen. En deze foltering zal duren tot aan hun eeuwige dood. Zo zou je dit kunnen begrijpen.
Ten tweede is deze uitdrukking over eeuwig opstijgende rook geleend van Jesaja 34:10, welke een profetie over Edom is. Deze is reeds in vervulling gegaan want het enige dat van Edom overgebleven is, zijn de in rotsen uitgehouwen gebouwen van Petra. Maar waar zijn dan de rivieren van teer en hun eeuwige rook? We moeten dus concluderen dat ook dit een uitdrukking is om aan te geven dat er geen terugkeer van mogelijk is. Het is voor altijd.
En toch is daar dat tweede oordeel op basis van de boeken. Wat heeft het voor zin om iemand op zijn daden te oordelen als de straf in alle gevallen één en hetzelfde is? Daarom kom ik tot de volgende overweging.
De hel hoeft niet eeuwig te zijn. Als het maar lang genoeg duurt om iedereen het leed dat diegene anderen aangedaan heeft, betaald te zetten. Oog om oog, tand om tand dus. Voor mensen die MILJOENEN slachtoffers gemaakt hebben, gaat dat dan dus wel HEEL ERG lang duren.
De hel hoeft voor mij niet eeuwig te duren, als het maar lang genoeg duurt om iedereen met gelijke munt terug te betalen.
Als je dat geen prettig vooruitzicht lijkt, begin dan VANDAAG NOG met het in orde maken van je leven (Matteüs 5:25-26).
