081 - Het leven is best leuk, als je het nieuws niet volgt.

Ik ben een tijdje afgehaakt van het nieuws, zoals je hebt kunnen merken aan het aantal posts voor mijn blog de laatste tijd. Dat is om een aantal redenen. Ik ben deze maand ouderling geworden voor onze kerk in Eindhoven. Dat kost tijd. Ik heb me ook een poosje gestort op muziek maken en heb een twintigtal nummers geschreven. Heerlijk om me daar even in uit te leven. Twaalf nummers heb ik aangemeld bij Spotify (via een distributeur). Het goedkeuringsproces duurt maar liefst een maand. Als het zover is, krijgen jullie daar uiteraard bericht van.

Maar behalve die op zich volstrekt legitieme dingen, moet ik ook zeggen dat ik niet bepaald vrolijk wordt van het nieuws. De wereld staat in brand. Ik kan maar een bepaalde hoeveelheid onverstand verdragen. Dan moet ik me weer even met iets vrolijkers bezighouden om bij te komen en bij te tanken. Ik zeg dan ook met enige regelmaat tegen mensen om me heen: het leven is best leuk als je het nieuws niet volgt. En ja, als je het nieuws wél volgt, dan heb je van alles om je over op te winden, verdrietig of boos over te worden.

En dat heeft te maken met de aard van nieuws zelf. Kijk. Als ik een blog schrijf over bepaalde dingen die ik in de bijbel zie, dan trekt dat jammer genoeg niet zoveel lezers als wanneer ik over Israël/Gaza schrijf. Ik sta dus telkens in de overweging wat ik nu zal doen? Zal ik over de moord op Charlie Kirk schrijven? Of over Els Rechts? Gegarandeerd dat dat bezoekers trekt. Hoe sterker of gepolariseerder je mening, hoe meer verkeer. En wie wil dat niet?

Het nieuws bestaat bij de gratie van de mate van opwinding, verontwaardiging of verbazing die het genereert. En het nieuws van vandaag gaat snel en de hele wereld over, dus er is altijd genoeg om je over op te winden De media van vandaag regeren volgens het principe “verdeel en heers”. Op elke controverse wordt ingedoken en het word uitgemolken. Sterke meningen zijn er niet om van te leren, maar om verkeer te trekken. De meest belachelijke dingen worden zonder blikken of blozen gepubliceerd in de hoop dat de verontwaardiging die het in bepaalde kringen oproept, of de bevestiging die het in andere kring krijgt de controverse scherper zal maken, zodat het meer bezoekers trekt. Verdeel en heers. De platforms die hiertoe het beste in staat zijn, worden het grootst.

In de politiek - die in belangrijke mate afhankelijk is van de hoeveelheid media-aandacht die een partij krijgt - gaat het er ook zo aan toe. Het is verkettering van links tegen rechts en andersom. En wie de meeste aandacht trekt, kan rekenen op veel stemmen. We maken ons zorgen over de polarisatie in de VS? En Trump is daar de schuld van? In Nederland gedijt de politiek ook bij de controverse. Alle ophef is wenselijk, want het is aandacht voor jouw issue. We moeten overal een mening over hebben en oh wee, als je in de foute hoek zit.

Ok, ik heb weer een boek geschreven, nu over Daniël. Wat zal ik doen? Hoe zal ik hier de aandacht voor gaan trekken? Hoe zal ik zoveel mogelijk ophef genereren, zodat mijn boek flink de in de belangstelling komt? Voel je hem? Of hoe kan ik straks zoveel mogelijk ophef op sociale media generen voor de muziek die ik gemaakt heb? 

Laatst stuurde mijn dochter mij een klein gesproken berichtje van mijn tweejarige kleindochter toe. De schat sprak in haar allerliefste kinderstemmetje het volgende in voor mij: ik mis jou. En daarna een tweede berichtje: khou va jou OPa. En dus appte ik terug tegen mijn dochter: “Ach de schat” en sprak ik ook een berichtje in: ik hou ook van jou lieverd. Waarop ik wéér een gesproken berichtje terug kreeg: khou vajou liefert.
Ha ha, geweldig toch! Mijn dochter schreef: Hihi ik ga stuk zo schattig. En ik: Anders ik wel.

Als mensen vragen hoe het met me gaat, antwoord ik vaak: ik heb tien kleinkinderen en de elfde op komst, dus mij hoor je niet klagen. En sommigen heb ik die berichtjes laten horen. “Jouw dag kan niet meer stuk,” kreeg ik wel als reactie. Waarop mijn antwoord was: nou, daar kan ik op zijn minst een maand mee vooruit.

Wanneer is de laatste keer geweest dat je het nieuws volgde en je na afloop bemoedigd was en dacht: zo, ik kan er weer tegen?

Dus het is dan maar zo. Deze blog zal niet zoveel lezers trekken als had gekund, als ik over die andere grote dingen had geschreven. Da’s dan maar pech. Ik moest dit gewoon even kwijt.

080 - Ik ga helemaal los op AI-muziek en -video: Ergens op een Universiteit op Mars

Eerder schreef ik al een blog over het idee van hoe marsmannetjes moeten verklaren waar melk vandaan komt, als ze geen koe kennen.

Ik ben nu helemaal los gegaan met AI muziek en heb daar een lied van geschreven waar AI - door mij in de juiste richting gedirigeerd - muziek bij heeft gemaakt.

Daarna heb ik het hele internet afgezocht naar een plek waar ik goed video erbij zou kunnen maken en uiteindelijk ben ik bij Grok- Imagine (alleen op mobiel telefoon beschikbaar) terecht gekomen. Daar kan je een prompt geven en oneindig veel varianten erop krijgen door verder te scrollen. Tot je iets vindt, dat naar je idee is. Daarna kan je van het plaatje een video maken. Je kan ook zelf een plaatje uploaden en er een korte video van maken. In sommige gevallen heb ik dat moeten doen.
Het formaat is geen full-HD, maar wel heel geschikt om op een smartphone weer te geven. Wat de meeste mensen sowieso al doen.

Deel de video in kerk, jeugdclub, studenten-vereniging, onder familie en vrienden...
Als je het leuk vindt, laat het dan viraal gaan :-)

Dit is de songtekst: 

Op een dag op een universiteit ergens op Mars
ontvingen ze een pakje vanuit de aarde.
Het was een liter melk. Goed voor elk. Met de vraag:
Waar kom melk vandaan? Verklaar je nader.

(Refrein)
Tjonge jonge, ik lach me dood.
Wie zoekt God nou ergens in het heelal?
Zoek maar raak. Je zult hem daar niet vinden.
Een bakker zit toch ook niet in zijn brood?

De geleerden op Mars gingen snel aan de slag.
Ze onderzochten de melk en trokken de conclusie,
dat de dode bacteriën die ze erin vonden,
de melk wel zouden hebben uitgevonden.

(Refrein)
Tjonge jonge, ik lach me dood.
Wie zoekt God nou ergens in het heelal?
Zoek maar raak. Je zult hem daar niet vinden.
Een bakker zit toch ook niet in zijn brood?

Tja, dat was natuurlijk van hier tot gunder
een bijzonder vermakelijke marsmannetjes-blunder.
En dus stuurden wij hen een paar stukjes gras
met de hint: Jongens, melk wordt van gras gemaakt.

(Refrein)
Tjonge jonge, ik lach me dood.
Wie zoekt God nou ergens in het heelal?
Zoek maar raak. Je zult hem daar niet vinden.
Een bakker zit toch ook niet in zijn brood.

De bevolking op Mars raakte al te zeer verdeeld.
De wetenschappers wilden ons niet geloven.
Wat een nonsens, zo beweerden zij.
Zulk soort wonderen komt niet van boven.

En zo besloten wij een foto te sturen
waar de wijze mannen uren op tuurden.
Een foto van een koe die in verzuchting slaakt:
Ik, ik ben het die van gras dus melk maakt.

Nou, de marsmannetjes raakten bijzonder ontdaan.
Voor de gelovigen was het bewijs geleverd.
Maar de geleerden wilden er niet aan,
konden aan een stukje papier niet toegeven.

(Refrein)
Tjonge jonge, het is al te mal.
Wie zoekt God nou ergens in het heelal?
Zoek maar raak. Ik lach me dood.
Een bakker zit toch ook niet in zijn brood.

Dus als jij nou zo'n slimmerd bent,
stel eens dat God de koe is,
en het heelal de melk is,
verklaar dan eens waar de melk vandaan komt,
als je de koe niet kent.

Als je de koe niet kent,
heb je met al je theorieën mooi pech.
Want hier is de clou: zonder koe
is de melk weg.

(Refrein)
Jonge jonge, het is al te mal.
Wie zoekt God nou ergens in het heelal?
Zoek maar raak, ik lach me dood.
Een bakker zit toch ook niet in zijn brood.
Een bakker zit toch ook niet in zijn brood?

 

079 - Nieuw lied: Feestje in de Hemel

Ik heb een nieuw lied gemaakt met de hulp van AI. Ik heb zelf de tekst geschreven (en telkens bijgeschaafd). Ik heb AI allerlei varianten laten maken, tot er iets was dat ik goed genoeg vond. Daar heb ik weer varianten op gemaakt enzovoorts. Uiteindelijk weer met plakken en knippen de goede stukken aan elkaar gezet.

Het idee achter dit lied is dat christelijke praise muziek vaak heel langzaam en toegewijd is, om het zo maar te zeggen. Het mag wat mij betreft ook wel eens een keer heel vrolijk zijn. Dat is geprobeerd in dit lied neer te zetten. Het borduurt voort op een oud idee dat ik wel op straat gebruikt: een uitnodiging voor een feestje in de hemel.

Als iemand interesse heeft om dit lied echt uit te voeren, neem dan maar contact op.

Dit is de songtekst.

Couplet 1

Zachtjes werd er op de deur geklopt

Van mijn donkere hart en heel het huis op slot

Toch nieuwsgierig, gluurde ik door een kier

En nu is er ineens een feestje hier

Refrein

Er is feest in de hemel, halleluja zing,

Voor elke ziel die Jezus’ liefde vindt

Met vreugde dansen wij, engelen zingen blij,

doe allemaal mee, er kwam er weer één bij

Zing halleluja, halleluja, halleluja, amen

Zing halleluja, halleluja, halleluja, amen

Couplet 2

Ik was eerst atheïst, geloofde nergens in

Maar mijn hart was leeg, ik miste een ding

Gods hand raakte mijn hoofd toen aan

ik twijfel nu niet meer aan Zijn bestaan

Couplet 3

Ik was een slaaf van de duivel, maar ach alla

Ik wist niet beter, totdat ik de Zoon zag staan

Hij brak het juk, nu ben ik Gods kind

Het feest barst los, zodat mijn hart nu zingt

Refrein

Er is feest in de hemel, halleluja zing,

Voor elke ziel die Jezus’ liefde vindt

Met vreugde dansen wij, eng’len zingen blij,

kom doe met ons mee, er kwam er weer één bij

Zing halleluja, halleluja, halleluja, amen

Zing halleluja, halleluja, halleluja, amen

 

Couplet 4

Ik deed eerst alles wat God verboden had

Als een verloren schaap, blaatte ik maar wat

Maar ‘k ben nu geschoren, gewassen en gedroogd

Ze vieren een feest voor mij, onvoorstelbaar groot

Couplet 5

Ik was eerst een arme stakker, zo blind als een mol

maar op een dag brak er licht door in mijn duistere bol

Nog nooit was het zo helder in mijn geest

en in de hemel vieren ze nu feest.

Refrein

Er is feest in de hemel, halleluja zing,

Voor elke ziel die Jezus’ liefde vindt

Met vreugde dansen wij, engelen zingen blij,

kom doe met ons mee, er kwam er weer één bij

Zing halleluja, halleluja, halleluja, amen

Zing halleluja, halleluja, halleluja, amen

Bridge

Vertel me vriend, wat jouw verhaal ook is

Zorg dat je het hemelse feestje niet mist

Kom tot Jezus, en de sluizen gaan open

vieren we feest beneden en hierboven.

Refrein

Er is feest in de hemel, halleluja zing,

Voor elke ziel die Jezus’ liefde vindt

Met vreugde dansen wij, engelen zingen blij,

kom doe met ons mee, jij hoort er ook bij

Zing halleluja, halleluja, halleluja, amen. (6x)

078 - Ik vroeg AI een aanbiddingslied te maken voor innerlijke genezing...

In deze blog https://ongezouten-peter.blogspot.com/2023/05/010-dat-jezus-voor-onze-zonden.html schreef ik al een tijd geleden dat er naar mijn mening te eenzijdig nadruk is voor vergeving van zonden in de kerk en dus voor daders. De andere kant van de medaille is die van genezing van slachtoffers, waarvoor je ook bij Jezus terecht kan.

Op een bepaald moment kreeg ik het idee om daar met de hulp van AI een aanbiddingslied over te maken. Dus ik ging naar Grok en gaf de link van mijn blog door. Deze kon gelezen worden en Grok gaf een samenvatting. Vervolgens gaf ik de instructie om daar een songtekst van een aanbiddingslied voor te schrijven, met wat nadere instructies van wat ik precies wilde. 

Het resultaat was voor 80% al goed. Er ontbrak een couplet over geknakt riet, dus gevraagd dat toe te voegen. Ik heb de tekst daarna zelf aangepast, zoals ik het beste vond.

Toen Grok gevraagd welke AI muziek-generator ik kon gebruiken, waarop ik een heel aantal gepresenteerd kreeg. Diverse uitgeprobeerd, https://musichero.ai/ bleek prima te werken. Ik kan de songtekst invoeren en een stijl kiezen. Uiteindelijk heeft het een tiental verschillende uitvoeringen gegenereerd van middelmatige kwaliteit, maar één sprong eruit.

Die heb ik als basis gebruikt om verder mee te werken. Het vervelende van muziekgeneratoren (zoals ik ze op dit moment ervaren heb) is dat ze een random lied produceren, maar je dit niet kan herhalen of subtiel wijzigen. Je krijgt gewoon een nieuw random resultaat als je het opnieuw probeert. Maar Musichero heeft een functie ‘extend’ waarmee je vanaf een bepaalde tijd een nummer dat hij gegenereerd had, kan verlengen. Hij gaat dan vanaf daar in dezelfde stijl verder, met eventuele nieuwe tekst die je invoert. Daardoor kan je wel varianten maken van wat je al hebt.
Dat heb ik twintig keer laten doen, waarbij uiteindelijk de controle over het eindresultaat toch te laag was. En toen ben ik maar tot ouderwets knip- en plakwerk overgegaan waarbij ik de goede delen van de een samengevoegd hebt met die van andere.

Wat ik nog wel zou willen is dat er afwisselend een mannenstem mee zou doen, of dat een koor het refrein meezingt op bepaalde stukken. Maar dat is nog teveel gevraagd voor de AI. Desalniettemin is het resultaat erg mooi.

Ik heb er ook maar een video van gemaakt met een (NIET door AI gemaakte :-)) foto van lange tijd geleden, die ik nog had liggen over dit thema. Het lied is hier te beluisteren:

De video kan bijvoorbeeld getoond worden tijdens een kerkdienst over het onderwerp. Of een band kan het zelf instuderen en naspelen.

De vraag is nu: wie heeft het gemaakt? Ik of de AI? Laat ik het maar zo zeggen, naar de tekst van een oude reclame: het is een beetje van Maggie en een beetje van mezelf.
Als je kookt, heb je ook geen kruiden, groenten en voedsel gemaakt. Je gooit het alleen maar door elkaar. Als je van Eindhoven naar Amsterdam rijdt in een auto, wie rijdt er dan? De auto of jij? Jij, maar zonder de enorm vernuftige techniek van een auto zou je dat niet kunnen doen. Zo ben ik van mening dat ik dit lied geschreven heb. Zonder de vernuftige techniek van AI zou ik dat niet zo hebben kunnen doen. Ik heb vaker muziek gemaakt, ooit zijn zelfs een paar nummers nog op een CD uitgegeven, samen met meerdere muzikanten. Ik weet hoe onvoorstelbaar veel werk het schrijven en componeren van een nummer is. Nu is er gereedschap dat dat proces veel gemakkelijker en professioneler maakt. Het is mijn creatieve idee dat met de hulp van dat gereedschap heel mooi vorm gegeven is.

Ik hoop dat anderen het ook kunnen waarderen :-).  

Dit is de tekst:

Couplet 1
Met stille pijn, gebroken dromen,
Draag ik mijn wonden, durf niet te komen.
Maar U ziet mij Heer, kent al mijn smart,
Jezus, mijn Heiland, U heelt mijn hart.

Refrein
Ik kom tot U, met al mijn pijn,
Uw liefde heelt, maakt mijn ziel weer rein.
Door Uw wonden, word ik genezen,
Jezus, mijn toevlucht, zult U altijd zijn.

Couplet 2
Zonden mij aangedaan, snijden als een mes,
Toch fluistert U zacht: "Ik ben je vrede, je thuis."
U droeg mijn smarten, aan het kruis zo veel,
In Uw nabijheid, wordt mijn ziel weer heel.

Refrein
Ik kom tot U, met al mijn pijn,
Uw liefde heelt, maakt mijn ziel weer rein.
Door Uw wonden, ben ik genezen,
Jezus, mijn toevlucht, zult U altijd zijn.

Couplet 3
Als geknakt riet, zo zwak en gebroken,
Lijkt mijn vlam te doven, mijn hoop vervlogen.
Maar U breekt mij niet, U blaast nieuw leven in mij,
Met zachte liefde maakt U mijn hart weer vrij.  

Bridge
Niet alleen vergeving, maar genezing zo groot,
U herstelt mijn leven, door Uw offer, Uw dood.
Elke traan die ik huil, U vangt ze in Uw hand,
Terwijl mijn ziel veilig in uw armen landt.

Refrein
Ik kom tot U, met al mijn zonden en mijn pijn,
Uw liefde heelt, maakt mijn ziel weer rein.
Door Uw wonden, ben ik nu weer vrij,
Jezus, mijn toevlucht, bent U altijd.

Couplet 3
Nu zing ik van hoop, van Uw liefde zo trouw,
Mijn hart is hersteld, want ik rust nu in U.
Voor ieder die lijdt, is Uw genade nabij,
Jezus, onze Heiland, U maakt ons vrij.

Refrein (2x)
Ik kom tot U, met al mijn pijn,
Uw liefde heelt, maakt mijn ziel weer rein.
Door Uw wonden, ben ik genezen,
Jezus, mijn toevlucht, bent U altijd.
Jezus, mijn toevlucht, blijft U altijd. 

Outro
Heel mijn hart, heel mijn ziel,
Jezus, mijn Redder, Uw liefde maakt mij nieuw.

Heel mijn hart, genees  mijn ziel,
Jezus, mijn Redder, Uw liefde maakt mij nieuw.  

077 - Het ultieme aanbod op een Palestijnse staat dat (ook weer) geweigerd werd.

Hier volgt een opsomming van elke keer dat de Palestijnen een voorstel voor een tweestatenoplossing afgewezen hebben.

1. 1937: Peel-commissievoorstel
De Britse Peel-commissie stelde een verdeling van het Britse mandaatgebied Palestina voor in een Joodse en een Arabische staat. De Joodse staat zou ongeveer 20% van het gebied omvatten, voornamelijk in Galilea en langs de kust.
De Palestijnen betoogden dat ze geen koloniale opdeling van hun land hoefden te accepteren, vooral omdat ze de meerderheid van de bevolking vormden.

2. 1947: VN-verdelingsplan (Resolutie 181)
De VN stelde een tweestatenoplossing voor, waarbij Palestina werd verdeeld in een Joodse staat (56% van het gebied) en een Arabische staat (43%), met Jeruzalem onder internationaal bestuur. Dit ondanks dat de Joodse bevolking slechts ongeveer een derde van de totale bevolking uitmaakte.
De Palestijnen zagen het plan als een voortzetting van koloniale inmenging en vonden dat het hun rechten op zelfbeschikking negeerde. Ze betwistten de legitimiteit van de VN om hun land te verdelen.
Dit leidde tot de Arabisch-Israëlische oorlog van 1948 na de Israëlische onafhankelijkheidsverklaring.

3. 1978: Camp David-akkoorden
Tijdens de onderhandelingen tussen Israël en Egypte onder leiding van de VS werd een kader voorgesteld voor vrede, inclusief een beperkte autonomie voor de Palestijnen in de Westelijke Jordaanoever en Gaza. Dit werd echter geen volwaardige tweestatenoplossing genoemd, maar een overgangsregeling.
De PLO, onder leiding van Yasser Arafat, vond dat het voorstel te vaag was en hun aspiraties voor volledige soevereiniteit negeerde.

4. 2000: Camp David-top
Onder leiding van de Amerikaanse president Bill Clinton onderhandelden de Israëlische premier Ehud Barak en PLO-leider Yasser Arafat over een tweestatenoplossing. Israël bood naar verluidt ongeveer 91-94% van de Westelijke Jordaanoever en Gaza aan, met landruil voor geannexeerde nederzettingen en een gedeelde controle over Jeruzalem.
Arafat wees het voorstel af. De Palestijnen betoogden dat het voorstel hun soevereiniteit beperkte, met Israëlische controle over grenzen, luchtruim en waterbronnen, en dat het vluchtelingenprobleem negeerde. De Tweede Intifada brak uit. 

5. 2001: Taba-onderhandelingen
Als vervolg op Camp David vonden in Taba (Egypte) verdere onderhandelingen plaats. Israël bood naar verluidt 97% van de Westelijke Jordaanoever en Gaza, met meer concessies over Jeruzalem en een symbolische terugkeer van vluchtelingen.
De onderhandelingen waren veelbelovend, maar liepen vast. Beide partijen waren dichter bij een akkoord dan ooit, maar de Palestijnen vonden het voorstel nog steeds onvoldoende, vooral over de vluchtelingenkwestie en de precieze grenzen. De onderhandelingen werden afgebroken vanwege de Israëlische verkiezingen, waarbij Ariel Sharon werd gekozen, die tegen verdere concessies was.
Palestijnen stelden dat het voorstel nog steeds geen volledige soevereiniteit garandeerde en dat de onderhandelingen niet volledig waren afgerond. 

6. 2005: Terugtrekking uit Gaza
In 2005 besloot de Israëlische regering onder premier Ariel Sharon om unilateraal alle Israëlische nederzettingen (ongeveer 8.000 kolonisten) en militaire bases in de Gazastrook te evacueren. Dit werd bekend als het "Disengagement Plan". Hamas won de verkiezingen in 2006 en verdreef in 2007 Fatah (de dominante partij in de PA). Hamas had zelfbeschikking in Gaza, wat ze gebruikt hebben om er één grote ondergrondse militaire basis van te maken.

7. 2008: Olmert-voorstel
De Israëlische premier Ehud Olmert bood de Palestijnse president Mahmoud Abbas een plan aan dat 93-94% van de Westelijke Jordaanoever en Gaza omvatte, met landruil voor geannexeerde nederzettingen, een gedeelde controle over Jeruzalem en een beperkte terugkeer van vluchtelingen. Dit was een van de meest vergaande Israëlische voorstellen. 

Kaart van de meeste vergaande tweestatenoplossing die Abbas aangeboden was door Olmert
bron: screendump VPRO-documentaire, link hieronder

• Israël zou zich voor 95% terugtrekken.
• Voor de overige 5% zou land geruild worden.
• Het Arabische deel van Jeruzalem zou de hoofdstad van Palestina worden.
• De Oude Stad met zijn heilige plekken zou niet exclusief voor één van de partijen zijn. Het zou vallen onder een trust van vijf landen, Saudi-Arabië, Jordanië, Palestina, Israël en Amerika, en onder toezicht van de VN-Veiligheidsraad.
• Er zou een tunnel of brug komen om Gaza met de Westoever te verbinden.¹

Abbas wees het voorstel af.
Kort daarna werd Benjamin Netanyahu premier, die tegen een tweestatenoplossing was.

Conclusie
De reden waarom er altijd wel iets is, om de voorstellen af te wijzen, is ten diepste omdat de Palestijnen niet kunnen en willen accepteren dat Israël zich daar als staat bevindt. Het enige dat zij doen, is tot geweld komen. Van de rivier tot de zee moet Palestijns worden en de Joden moeten vertrekken. Daarom: zolang de Palestijnen de staat Israël niet erkennen, komt er geen tweestatenoplossing. 

Met onwillige honden is het moeilijk hazen vangen en als de enige taal die je spreekt die van geweld is, dan moet je niet verbaast zijn als je op een bepaald punt in je eigen taal toegesproken wordt.

076 - Korte geschiedenis van het land Israël/Palestina en het juridische recht van Israël op Samaria, Judea en Gaza.

Ik heb gemerkt dat de geschiedenis van het land Palestina-Israël lang niet altijd voor iedereen duidelijk is en dat zaken vaak verkeerde voorgesteld worden. Dus hierbij een door AI (Grok en chatgpt) geverifieerde samenvatting en bijbehorende kaartjes. Dit kan als basis dienen voor verdere discussie.

1400 BCE - 70 CE Het volk van Israël leefde in het land van Israël (variërend in grootte) met alleen de Babylonische ballingschap als kort intermezzo.

70 CE: De Tweede Tempel in Jeruzalem wordt verwoest door de Romeinen na de Joodse Opstand. Dit markeert het einde van Juda als natie en de overgang naar de Joodse diaspora.

132-135 CE: De Bar Kochba-opstand tegen Rome mislukt, wat leidt tot verdere verdrijving van Joden en hernoeming van Judea naar Syria Palaestina door keizer Hadrianus, bedoeld om de Joodse identiteit uit te wissen.

4e-7e eeuw: Het gebied staat onder Byzantijns bewind. Joodse gemeenschappen blijven bestaan, maar in kleinere aantallen.

Klik op de afbeelding om deze te vergroten

7e eeuw: Islamitische verovering door de Arabieren. Jeruzalem wordt een belangrijke stad in de islam. Joodse en christelijke gemeenschappen blijven onder islamitisch bestuur.

11e-13e eeuw: Kruistochten brengen tijdelijke christelijke heerschappij over delen van het gebied, gevolgd door herovering door moslims (Mamlukken).

1516-1917: Het gebied valt onder het Ottomaanse Rijk. Joodse gemeenschappen blijven, met beperkte immigratie van Joden (vooral sefardische Joden na de Spaanse Inquisitie; ook Asjkenazische Joden arriveerden, vooral in de 18e–19e eeuw).

Late 19e eeuw: Begin van de zionistische beweging, geleid door figuren als Theodor Herzl, die streeft naar een Joodse staat. Eerste golven van Joodse immigratie (Aliyah) naar Palestina.

1917: De Balfour-verklaring van het Verenigd Koninkrijk steunt de oprichting van een "nationaal tehuis" voor het Joodse volk in Palestina.

1923: Het Britse Mandaat Palestina, toegewezen door de Volkenbond in 1920, wordt administratief gesplitst. Transjordanië (ten oosten van de Jordaan) wordt een semi-autonoom emiraat onder Britse invloed voor Arabieren. Het gebied ten westen van de Jordaan (Cisjordanië, inclusief toekomstig Israël, Westelijke Jordaanoever en Gaza) blijft het eigenlijke Mandaat Palestina, waar de zionistische beweging een Joods nationaal tehuis nastreeft.

1929: Hebron-pogrom: Arabische rellen leiden tot de dood van 67 Joden en de evacuatie van de Joodse gemeenschap, waarmee een eeuwenlange Joodse aanwezigheid tijdelijk eindigt.

1920-1948: Toenemende Joodse immigratie, vooral na de Holocaust, en spanningen met de Arabische bevolking leiden regelmatig tot conflicten, wat voor de Britten uiteindelijk reden is om zich te ontrekken aan het geheel.

1946 Transjordanië wordt de onafhankelijke staat Jordanië.

1947: Op 29 november 1947 werd VN-Resolutie 181, ook bekend als het VN-verdelingsplan voor Palestina, aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties. De Joodse leiding steunde het plan, het werd verworpen door Arabische leiders. De VN heeft geen uitvoerende macht om de verdeling af te dwingen en de resolutie heeft geen zelfstandige juridische grond.

1948: Op 14 mei roept Israël zijn onafhankelijkheid uit, een dag nadat de Engelsen hun mandaat opgaven. In de onafhankelijkheidsverklaring van David Ben-Gurion (14 mei 1948) wordt de brede term "Eretz-Israel" gebruikt om het gehele gebied van het Britse Mandaat Palestina van 1923 aan te duiden.¹ Direct na de onafhankelijkheidsverklaring breekt de Arabisch-Israëlische Oorlog uit, waarbij buurlanden Israël aanvallen. Israël wint en verovert 78% van het mandaat, terwijl Jordanië en Egypte respectievelijk de Westelijke Jordaanoever en Gaza bezetten, die daar helemaal niets te zoeken hebben en er geen enkele aanspraak op kunnen maken. Massale vlucht en gedeeltelijke verdrijving van Palestijnen (Nakba) die zich in de door Egypte en Jordanië bezette gebieden vestigden.
De ongeveer 150.000 arabieren die in Israël bleven, zijn vreedzaam en democratisch opgenomen in de bevolking van Israël.

1967: Zesdaagse Oorlog: Israël voerde een preventieve aanval uit op Egypte, Jordanië en Syrië, nadat Nasser van Egypte troepen mobiliseerde in de Sinaï, de Straat van Tiran sloot voor Israëlische schepen en VN-vredestroepen verdreef. Syrië en Jordanië sloten militaire pacten met Egypte. Israël herovert de Westelijke Jordaanoever, Gazastrook, en neemt ook de Sinaï en Golanhoogten in. Jeruzalem wordt herenigd onder Israëlisch bestuur.

1973: Yom Kippur-oorlog: Egypte en Syrië vallen Israël aan. Na zware gevechten herstelt Israël de controle, gevolgd door wapenstilstanden.

1979: Vredesverdrag met Egypte (Camp David-akkoorden). Israël trekt zich terug uit Sinaï, eerste erkenning van Israël door een Arabisch land.

1993-1995: Oslo-akkoorden: Vredesonderhandelingen leiden tot oprichting van de Palestijnse Autoriteit met beperkt zelfbestuur. Hoop op tweestatenoplossing.

2005: Israël trekt zich eenzijdig terug uit de Gazastrook, evacueert nederzettingen. Hamas neemt Gaza over in 2007. Effectief is er nu een Palestijnse staat onder zelfbestuur in Gaza.

2023: Hamas-aanval op 7 oktober 2023 waarbij zo’n 1.200 mensen werden gedood en 250 gegijzeld. Gaza-oorlog ontstaat. Israël wordt van zeven kanten aangevallen: Gaza, Libanon, Syria, West Bank, Irak, Jemen, Iran.

Conclusies
Mijn conclusies zijn deze:

• De historische wortels van de Joden op het land gaan veel verder terug dan die van de arabieren. Er hebben altijd Joden gewoond. Als arabieren menen rechten te hebben, dan hebben Joden dat ook en nog veel meer.
• Het grootste deel van het land was niemandsland en woestenij (zie afbeelding bij 1945). Joden hebben het tot ontwikkeling gebracht.
• De VN-resolutie 181 is nooit geaccepteerd en heeft geen eigen juridische rechtsgeldigheid.
• De grenzen van de staat Israël waren bij oprichting die van het Britse mandaat over Cisjordanië welke de Britten opgaven.
• Egypte en Jordanië hebben illegaal delen daarvan ingenomen en bezet.
• In de oorlog van 1967 zijn ze het kwijtgeraakt en is het weer Israëlisch gebied geworden.
• Israël heeft op allerlei wijze geprobeerd land af te staan in ruil voor vrede zonder resultaat.
• Je kan alleen het recht op zelfbeschikking claimen, als je dat je directe naaste buren ook gunt.

De uiteindelijke conclusie is: met onwillige honden is het moeilijk hazen vangen en wie niet horen wil, moet dan maar voelen. Hoe onwenselijk en dramatisch dat ook is voor velen die niets aan deze omstandigheden kunnen doen. Israël heeft het recht op een eigen staat en dat kan je accepteren en er mee leven, of het bevechten en dan verliezen en dan moet je ook maar met dat verlies leven.

---

¹             Volgens het internationale juridische principe van uti possidetis juris, dat stelt dat een nieuwe staat bij onafhankelijkheid de administratieve grenzen van de voorgaande bestuurlijke entiteit erft. Zie bijvoorbeeld: https://blogs.timesofisrael.com/misconceptions-of-annexation-show-a-concerning-level-of-ignorance/

 

 

 

 

075 - Petrus’ geheime missie in Antiochië: het echte verhaal achter het Evangelie van Markus?

Iedereen erkent eigenlijk wel dat Markus het oudste of vroegste verslag van Jezus’ leven is, al was het alleen al omdat Mattheüs en Lucas zijn materiaal gebruikt hebben en dus later kwamen. Eusebius (325 nChr. Kerkgeschiedenis 3.39.15) citeert Papias, bisschop van Hiërapolis (ca. 110 nChr.) die zegt dat Markus de “tolk” (hermeneutes) was van Petrus, en diens prediking opschreef zoals hij zich dat herinnerde. Eusebius citeert ook (in Kerkgeschiedenis 6.14.6) Clemens van Alexandrië (ca. 150-215 nChr.) als hij zegt dat Markus het evangelie in Rome schreef op verzoek van Petrus’ toehoorders.

Daar zijn twee problemen mee. Ten eerste spreken de kerkvaders elkaar nog wel eens tegen, dus je moet hun geschriften wel serieus nemen, maar niet zomaar verabsoluteren als ze driehonderd jaar later iets zeggen. Ten tweede is de tijd dat Petrus in Rome werkzaam zou zijn enorm kort. Hij zou tijdens de vervolging onder Nero, na de brand in Rome (64 nChr.) vermoord zijn net zoals Paulus. Handelingen en de latere Timotheüs-brieven zeggen niets over Petrus die te Rome werkzaam zou zijn, terwijl Paulus in 2 Timotheüs zijn naderende dood al aan voelt komen.
Maar wat zou kunnen, is dat Markus al veel eerder zijn evangelie geschreven en verspreid heeft in Griekenland en dat hij, in Rome aangekomen¹, voor de Romeinen ook een kopie gemaakt heeft met kleinere toevoegingen en updates. Er staan namelijk hier en daar aanvullingen in Markus die Mattheüs en Lukas niet overgenomen hebben in omringende gedeeltes die zij wel gekopieerd hebben.²
Daarmee ontstaat de vraag: wanneer zou Markus (met Petrus) zijn eerste versie al hebben kunnen schrijven dan?

Punt is dat Petrus op mysterieuze wijze verdwijnt in Handelingen 12, nadat hij op wonderbaarlijke wijze bevrijd is uit de gevangenis omdat Herodes hem wilde doden. 12:17 zegt: “En hij ging naar buiten en reisde naar een andere plaats.” Petrus verlaat Jeruzalem, maar Lukas gaat niet vertellen waar naar toe, want dan kon Petrus daar ook wel eens opgepakt gaan worden.³ Wel vertelt hij (in 12:25) dat Barnabas en Saulus Markus(!) meenemen naar Antiochië. Dat was de centrale hub van waaruit het evangelie naar de rest van het Romeinse Rijk uitwaaierde (Handelingen 12:25-26), vooral ook onder niet-Joden.

Gelukkig voor ons verklapt Paulus later terloops in de Galatenbrief (2:11) dat Petrus OOK in Antiochië was! Er was zelfs een wederzijdse erkenning tussen Petrus en Paulus dat Petrus zijn bediening onder de Joden had en Paulus onder de niet-Joden (2:7). En Petrus “at daar met de heidenen” (vers 12), terwijl Petrus geen Grieks sprak volgens Papias. Maar ja wacht, Markus was toch ook in Antiochië...⁴ Zou Petrus als hij in Antiochië is, dan ook niet (s)preken voor die grote groep geïnteresseerden? Zoals hij altijd en overal deed? Met Markus als tolk? Natuurlijk wel.⁵

Het was Petrus inmiddels (door zijn visioen en wat er met Cornelius gebeurde) overduidelijk dat God wil dat hij met de sleutels die Jezus hem gegeven heeft⁶, de deuren van het Koninkrijk van God opent voor de niet-Joden. Maar hoe moeten zij horen van Jezus? Al de Israëlieten kenden Jezus wel, want Hij had drieënhalf jaar publiekelijk opgetreden in het land en het was niet niks wat er allemaal gebeurd was. Het land liep vol met ooggetuigen en mensen kwamen dan ook met duizenden tegelijk tot geloof. Maar de Grieken en Romeinen kenden die verhalen alleen maar van horen zeggen. Echter... in Antiochië konden mensen rechtstreeks van de eerste apostel van Jezus horen wat Hij gezegd en gedaan had! Met een tolk erbij weliswaar en onder de radar⁷, maar goed.

Dus wat is er nu meer voor de hand liggend dan dat de gelovigen in Antiochië - net zoals ze in Rome deden volgens Clemens - Markus vroegen of hij de Woorden en gebeurtenissen van Jezus op wilde schrijven voor hen? Of denk je dat Petrus dat zelf niet ook al wel kon bedenken?
Of wat dacht je van Paulus? Zou hij niet Petrus en Markus vragen om een verslag in het Grieks te schrijven van de dingen waar hij zelf niet een directe getuige van was, welke hij zou kunnen gebruiken in zijn missie onder de niet-Joden? Hoe moeten zij het anders horen en geloven?
Zou dat ook de reden zijn, waarom Markus meeging op zijn reizen? Als scriba om voor elke nieuwe gemeente kopieën te maken? Zou Lukas daarom Markus ook telkens weer genoemd hebben, omdat hij zo’n belangrijke rol vervulde?
En waarom schrijft Petrus in zijn eerste brief (5:12) dat hij met maar weinig woorden schrijft? Hallo, je bent apostel en kroongetuige! We willen niet weinig woorden van je horen, we willen ALLES van je horen. Oh maar wacht, al dat andere had Markus al geschreven en hij hoefde alleen maar een persoonlijke brief met bemoedigingen ernaast te schrijven en mee te geven.⁸

 

Zie je hoe alle puzzelstukjes in elkaar vallen?

---

¹             Volgens 2 Timotheüs 4:11 was Markus inderdaad met Paulus in Rome.

²             De passages in Markus 4:13, 4:38, 7:31-37, 8:22-26 ontbreken in Matteüs en Lucas, ondanks dat zij de omliggende teksten wel overnamen. Dat kan wijzen op het bestaan van een oudere versie van Markus die Mattheüs en Lukas tot hun beschikking hadden, waar de kernverhalen (gelijkenissen, wonderen, kruisiging) wel in stonden, maar die de specifieke details en wonderverhalen mistte, die Markus later toevoegde, mogelijk in Rome. Ook zijn er zogeheten korte en lange eindes (Markus 16:9-20), met extra verzen over Jezus’ verschijningen en opdracht aan de discipelen. Dat ondersteunt het idee dat er meerdere versies van Markus in omloop waren en dat Markus kleine wijzigingen aan zijn verslag toegevoegd kan hebben in de loop van de tijd.

³             Wat een indicatie is dat Lucas dit al opgetekend zal hebben, terwijl het gevaar voor Petrus nog bestond. Dat is in ieder geval dus nog tijdens zijn leven.

⁴             Petrus en Markus waren heel close. Hij kende hem al als de zoon van Maria, in wiens huis zij verbleven toen hij bevrijd werd uit de gevangenis. In 1 Petrus 5:13 noemt Petrus hem zelfs ‘zijn zoon’.

⁵             Paulus schrijft verder in 1 Korintiërs 9:5 dat Petrus (Kefas) samen met zijn vrouw is. Dus het lijkt erop dat Petrus zich voor langere tijd gevestigd had in Antiochië. Wat niet uitsluit dat hij daarbij ook andere plekken bezocht kan hebben natuurlijk.

⁶             Zie Matteüs 16:19.

⁷             In 1 Petrus 5:13 schrijft Petrus dat zij ‘in Babylon’ zijn om dus niet de locatie te verraden van waar zij zich bevinden: Antiochië.

⁸             Petrus schrijft typisch aan de regio’s Pontus, Galatië, Kappadocië, Asia en Bithynië (1 Petrus 1:1). Dat zijn de eerste regio’s ten Noorden van Antiochië. Dat betekent dat deze brief in de beginfase van de verspreiding over het Romeinse Rijk geschreven moet zijn, toen Paulus en anderen nog niet in Macedonië, Achaje of Rome waren geweest. De vervolging waar Petrus over schrijft is die van de Joodse leiders en Herodes, waarvoor hijzelf op een onderduikadres moest zitten. In 1 Petrus 5:13 noemt Petrus Markus zijn zoon. Een sterkere aanbeveling voor het Evangelie dat Markus geschreven had - zonder te zeggen dat hij het geschreven had - is er niet.