089 - Hoe Joden al decennia vóór de oprichting van de staat Israël uit Palestina werden verdreven en vermoord

Dit is een lijst van significante incidenten van vervolging, verdrijving en moord op Joden in wat Palestina heette tussen 1900 en 1948 (de oprichting van de staat Israël). De periode omvat het Ottomaanse rijk (tot 1917) en het Britse Mandaat Palestina (1917-1948). Deze is samengesteld op basis van historische bronnen en bevat gedocumenteerde gevallen van geweld, pogroms, riots en expulsies gericht tegen Joden. Niet alle incidenten leidden tot formele verdrijving, maar velen resulteerden in vlucht of ontheemding. De lijst is chronologisch maar niet uitputtend, aangezien historische verslagen variëren en bias kunnen bevatten. Deze informatie komt van feitelijke beschrijvingen uit diverse bronnen, zoals Wikipedia, academische rapporten en historische overzichten.

AI-voorstelling van de incidenten 

1914 – Ottomaanse verdrijving van Joden
Locatie: Palestina (algemeen)
Beschrijving: Ottomaanse autoriteiten verdreven Joden die wapens konden dragen uit angst voor spionage tijdens WO I.
Joodse doden: Onbekend (focus op verdrijving)
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Duizenden (veel vluchtten naar Egypte of elders)

1 maart 1920 – Slag bij Tel Hai Locatie: Tel Hai
|Beschrijving: Gewapende Arabieren vielen Joodse nederzetting aan;
Joden boden gewapende weerstand.
Joodse doden: 8
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Beperkt (lokale ontheemding)

4-7 april 1920 – Nebi Musa riots
Locatie: Jeruzalem
Beschrijving: Riots gestart door opruiende taal bij Arabische rally; Arabieren vielen Joden aan.
Joodse doden: 5
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Beperkt / Onbekend (veel gewonden en lokale vlucht)

1-7 mei 1921 – Jaffa riots
Locatie: Jaffa
Beschrijving: Riots begonnen als gevecht tussen Joodse groepen; Arabieren sloten aan en vielen Joden aan.
Joodse doden: 47
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Duizenden (duizenden Joden vluchtten uit Jaffa naar Tel Aviv; velen tijdelijk in tentenkampen)

23-29 augustus 1929 – Palestina riots (incl. Hebron en Safed massacres)
Locatie: Hebron, Safed en elders Beschrijving: Geweld voornamelijk door Arabieren tegen Joden, getriggerd door demonstratie bij Klaagmuur; massacre in Hebron (67) en Safed (18-20).
Joodse doden: 133 (totaal)
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Ca. 435-700 uit Hebron (hele Joodse gemeenschap geëvacueerd door Britten; velen uit Safed en Gaza)

11 april 1931 – Aanval door Black Hand groep
Locatie: Kibboets Yagur Beschrijving: Gerichte moorden door Arabische militie.
Joodse doden: 3
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Onbekend / beperkt

1931-1932 – Serie aanslagen door Black Hand
Locatie: Verschillende locaties
Beschrijving: Herhaalde aanslagen op Joden door Arabische groep.
Joodse doden: 6
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Onbekend / beperkt

19-20 april 1936 – Aanval in Jaffa (begin Arabische Opstand)
Locatie: Jaffa
Beschrijving: Arabische aanval op Joden tijdens begin Arabische Opstand.
Joodse doden: 9
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Onbekend (deel van bredere ontheemding tijdens opstand)

1936-1939 – Arabische Opstand (algemeen)
Locatie: Palestina (breed)
Beschrijving: Langdurige opstand met aanslagen, moorden en geweld tegen Joden en Britten.
Joodse doden: Honderden (totaal Joden)
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Duizenden (incl. herhaalde evacuatie uit Hebron; veel nederzettingen bedreigd, lokale vlucht)

13 augustus 1937 – Aanval op Joods huis
Locatie: Safed
Beschrijving: Arabieren braken in en schoten familie dood. Joodse doden: 4 (incl. 3 kinderen) Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Onbekend / beperkt

9 november 1937 – Hinderlaag op Joodse arbeiders
Locatie: Nabij Har Haruach
Beschrijving: Arabische hinderlaag.
Joodse doden: 5 Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Onbekend

28 maart 1938 – Aanval op reizigers
Locatie: Tussen Haifa en Safed
Beschrijving: Arabieren doodden Joodse passagiers.
Joodse doden: 6
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Onbekend

16 augustus 1938 – Ontvoering en moord
Locatie: Atlit
Beschrijving: Arabieren ontvoerden en doodden Joden.
Joodse doden: 3
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Onbekend

2 oktober 1938 – Tiberias massacre
Locatie: Tiberias Beschrijving:
Massacre op Joden door Arabieren.
Joodse doden: 19 (incl. 11 kinderen)
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Beperkt (lokale ontheemding)

30 december 1947 – Haifa Oil Refinery massacre
Locatie: Haifa
Beschrijving: Arabische arbeiders vielen Joodse collega's aan na Irgun-aanslag.
Joodse doden: 39
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Onbekend

30 november – 31 december 1947 – Serie bus- en convoy-aanvallen
Locatie: Verschillende locaties
Beschrijving: Arabische aanslagen op bussen en convoys.
Joodse doden: Meer dan 50 (cumulatief)
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Beperkt (leidde tot vlucht uit geïsoleerde gebieden)

2-14 december 1947 – Jeruzalem riots en andere aanslagen
Locatie: Jeruzalem en elders
Beschrijving: Riots, sniping, mob violence; Joden verbrand of doodgestoken.
Joodse doden: Meer dan 40 (cumulatief)
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Duizenden (bijdrage aan bredere exodus uit wijken in Jeruzalem en elders)

22 februari 1948 – Ben Yehuda Street bombing
Locatie: Jeruzalem
Beschrijving: Bomaanslag op civiele straat.
Joodse doden: 49-58
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Onbekend

13 mei 1948 – Kfar Etzion massacre
Locatie: Nabij Hebron
Beschrijving: Arabische ongeregelden doodden Joodse bewoners en verdedigers.
Joodse doden: 120-150
Geschat aantal verdreven/gevluchte Joden: Ca. 400-500 (hele nederzetting vernietigd; overlevenden gevangen of verdreven)

Conclusie
Er hebben altijd Joden in Palestina/Israël gewoond en ze zijn altijd vervolgd geweest en werden door de Arabieren van hun geboortegrond verdreven al lang voordat er een staat Israël was. Pas toen er een staat opgericht werd, konden en gingen de Joden terugvechten. Na de Holocaust pikken ze het (terecht) niet meer als er moordpartijen op hen uitgevoerd worden. 

 

Zo, dat moest ik even kwijt. 

088 - Bemoedigende en hoopgevende ontmoetingen in Israël

Een vriend van mij woonde ooit zes jaar in Israël en kreeg toen voor tien jaar zijn toegang tot het land ontzegd, omdat hij als christen betrokken was bij allerlei evangeliserende activiteiten. Zo had hij contact gekregen met een Joodse jongeman, die door hem tot geloof gekomen is en nu al weer jarenlang voorganger is van een Messiaanse kerk in Israël. En ja, daar was de regering niet zo van gediend.
Hij heeft zijn liefde voor het land echter nooit verloren en zo nodigde hij mij uit om in Januari weer eens een weekje naar Israël te gaan. Hij zou met iemand uit zijn omgeving gaan, die nog nooit in Israël geweest was. Maar nadat ze de reis geboekt hadden, wilde diens vrouw ook mee en om niet het derde wiel aan de wagen te zijn, vroeg hij of ik misschien ook mee wilde. Sinds COVID en met inmiddels elf kleinkinderen heb ik niet meer zo’n behoefte gehad om te reizen. Maar ik voelde er nu toch wel voor om even de winterse kou te ontvluchten en was ook benieuwd hoe het nu in Israël zou zijn. De laatste keer dat ik er was, was zeven jaar geleden toen ik bezig was mijn boek over Openbaring te schrijven en ik nog een keer het land waar het om te doen is, wilde bezoeken.
Uiteindelijk ging ook nog een zus mee, die al zo'n dertig keer in Israël geweest was.

Met behulp van AI bewerkte prive foto van de ontmoeting met de rabbi

Nu wil het geval dat een broer van hen een tijd terug in Jeruzalem rondliep en daar op straat een rabbi ontmoette, waarmee het zo goed klikte dat zij bevriend raakten. De rabbi was in Nederland op bezoek geweest. Toen hij hoorde dat wij naar Israël kwamen, stond hij erop dat wij hem bezochten. En dus vers uit het vliegtuig, gingen wij diezelfde avond nog bij de rabbi langs. Hij had zijn acht kinderen plus aanhang opgetrommeld en wij aten bij hem in huis aan tafel.

Ik zei tegen hem: “jij komt op straat een Nederlander tegen en je wordt beste vrienden. Hoe kan dat?”
“Tja,” zei hij, terwijl hij zijn schouders ophaalde, “dat was Hashem.” Hashem betekent ‘de naam’ en Joden gebruiken dat in plaats van de naam Jahweh, om het derde gebod niet te overtreden.

Zo raakten we in gesprek over allerlei zaken. Op een bepaald moment had hij het over de tien verdwenen stammen van Israël en hij zei: “soms denk ik wel eens bij mezelf, als ik mensen ontmoet zoals jullie, die zoveel van Israël houden, dat jullie onze broeders zijn uit één van die stammen, zoals Ruben bijvoorbeeld.”
Ik stond te klapperen met mijn oren, omdat ik het volkomen met hem eens was. Dus ik boog me over  de tafel en reikte hem een hand. “Ja,” zei ik, “want de tien stammen zijn opgenomen in Assyrië dat opgegaan is in Babylon, en dat in het Perzische rijk en dat bij de Grieken en daarna de Romeinen. Zo zijn de tien stammen vermengd met de wereldbevolking. Hosea één tot en met drie spreekt erover dat de tien stammen als het ware over de akker van de wereldbevolking uitgezaaid zijn en dat de Messias zal komen om daaruit kinderen van God te oogsten.” 

“Ja,” zei hij, “maar hoeveel mensen zullen dat dan zijn? Sommigen denken dat het van de stammen Juda en Benjamin 2 miljoen zijn en dan zou je voor de tien stammen tien miljoen mensen hebben.”
“Ik denk dat het er wel meer zijn,” zei ik.
“Ja, dat denk ik ook,” antwoordde hij.
“Ik denk dat dat wel miljarden mensen zullen zijn. Miljarden.”
“Ja,” zei hij, “dat denk ik ook.”

WAAAAT!! Ik weet niet wat ik meemaak. Dit is zo anders dan een paar decennia geleden, toen mijn vriend nog het land uitgezet werd. Ik heb tegen verschillende mensen in Israël gezegd: in een wereld waar Joden van alle kanten steeds meer onder druk en vervolging komen te staan, ontdekken zij dat hun grootste vrienden, christenen zijn. (Helaas niet alle christenen, maar toch.)
Er zijn nog wel verschillen. Zij geloven dat die Messias ooit nog een keer zal komen. Wij geloven dat Hij al een keer geweest is en weer terugkomt. Maar het is nog maar een kleine stap en de toenadering is er al. En dat geeft mij hoop dat het misschien niet al te lang meer zal duren dat Ezechiël 37:15-28 waarheid gaat worden. 

De rabbi vond dat wij een lied moesten zingen en dus zette hij iets in. Maar wij kenden het niet en veel bijval kreeg hij dan ook niet. Ik zeg tegen mijn vriend: “wij kennen dat lied Hine Ma Tov toch wel. En dus zongen we met z’n allen uit volle borst:

Hine ma tov uma na'im
Shevet achim gam yachad

We hebben het zelfs op video.
“Weet je wel waar dat lied over gaat?” vroeg mijn vriend nadat we de tulpen in het tuintje van de rabbi bewonderd hadden en weer naar ons hostel gingen. “Nee,” zei ik. “Dat is van Psalm 133. Daar staat: zie toch hoe goed en lieflijk het is als broeders (en zussen) samenwonen/zijn.”
Wel heb je ooit!!!

De volgende dag zaten we alweer bij een andere gastvrije rabbi en konden we tegenover een groep van zo’n vijftig mensen woorden van bemoediging en broederschap spreken. Ik kan niet anders zeggen dan dat God aan het werk is en ik kijk uit naar wat Hij nog meer gaat doen.

087 - Cognitieve Dissonantie en Hypocrisie rondom Maduro's Arrestatie

Nicolás Maduro, de man die Venezuela omtoverde tot een narcostaat vol corruptie, hyperinflatie en drugskartels, zit sinds 3 januari 2026 vast in New York. Een gedurfde Amerikaanse militaire operatie onder president Trump haalde hem en zijn vrouw Cilia Flores uit Caracas, na een 'large-scale strike' op militaire doelen. Miljoenen Venezolanen vieren feest op straat, maar in Europa? Daar klinkt vooral verontwaardiging over 'imperialisme', 'schending van soevereiniteit' en 'Trump's agressie'. Het is een klassiek geval van cognitieve dissonantie: we haten dictators, maar alleen als de 'goede' kant ze neerhaalt.

Afbeelding van https://x.com/TheLostieLost/status/2007661029388628386/photo/1

Laten we nog eens een aantal feiten oprakelen, want die lijken in het huidige klimaat vaak te verdwijnen in een mist van ideologische bias. Maduro staat al sinds 2020 gezocht door de VS voor drugshandel, corruptie en samenzwering met terroristen. Biden's regering had een bounty van 15 miljoen dollar op zijn hoofd gezet – later verhoogd tot 25 miljoen – en noemde hem openlijk een illegitieme leider na de frauduleuze verkiezingen in Venezuela. Het is dus Biden die de weg vrijmaakte door Maduro's immuniteit af te nemen en hem de status van een crimineel te geven, en niet als een staatshoofd. Maar nu Trump de trekker overhaalt, is het ineens een grote schande?

• Neem Saddam Hussein (onder Bush): toen de VS hem in 2003 uit zijn hol sleurden en later ophingen, juichten we toe. "Eindelijk gerechtigheid voor de Koerden en de sjiieten!" riepen de Europese leiders.
• Slobodan Milošević: toen die Servische oorlogsmisdadiger in 2001 werd gearresteerd en uitgeleverd aan het tribunaal in Den Haag, vond heel Europa dat gerechtigheid – onder druk van de VS tijdens de regering van George W. Bush, zonder dat iemand toen zeurde over 'imperialisme'.
• Assad in Syrië (Obama begon ermee): we riepen om interventie, sancties, no-fly zones. "Die gifgasmoordenaar moet weg!" En terecht, want de man is een slager.
• Gaddafi: toen hij in 2011 werd afgezet en gedood, vierden we de Arabische Lente als een triomf van democratie.
• Viktor Yanukovych in Oekraïne: toen die corrupte, pro-Russische president in februari 2014 werd afgezet na de Euromaidan-protesten – met actieve Amerikaanse steun en diplomatieke bemoeienis onder president Obama (die later zelfs toegaf dat de VS een 'deal brokered' voor machtsovergang) – vond heel Europa dat een triomf voor democratie en vrijheid, zonder dat iemand zeurde over een 'coup' of 'imperialisme'.
• Poetin (onder Biden), die mafiabaas met kernwapens die Oekraïne binnenviel? Europa wil hem het liefst vandaag nog voor het Internationaal Strafhof in Den Haag zien.
• Osama bin Laden? Prachtig, die raid in Pakistan. Geen haan die kraaide over soevereiniteit of internationale wetten toen Navy SEALs hem uitschakelden.

Maar nu Maduro? Nu horen we kreten van verontwaardiging uit Brussel, Berlijn en Parijs... en Hilversum. Het gaat ineens over 'agressie' en 'risico op escalatie'. Commentatoren in de media – diezelfde die Poetin verafschuwen – waarschuwen nu voor 'Amerikaans imperialisme'. Waarom? Puur omdat Trump het doet. De man die ze haten, die ze zien als een oranje boeman, heeft de klus geklaard die Biden beloofde maar nooit uitvoerde. Het is alsof Europa's morele kompas draait op anti-Trump-sentiment in plaats van principes. Cognitieve dissonantie pur sang: we willen dictators neerhalen, maar niet als het credits geeft aan de 'verkeerde' leider.

Waar komt deze dissonantie vandaan? Grotendeels uit media-bias. Europese media hebben er een hobby van gemaak Trump te portretteren als een karikatuur en gevaar voor de wereldorde. Alles maar dan ook alles wat hij doet, is slecht. Luister, hij is mijn vriend niet en ik mag de man niet bepaald. Zijn stijl van communiceren bevalt me totaal niet. Hij jaagt de media zelf tegen zich in het harnas. En die handelt dan ook in alle opzichten vijandig tegen hem bij alles wat hij doet. Maar wat me vooral verbaast, is hoe iedereen altijd maar klakkeloos aanneemt wat de media ons voorschotelt. En zo circuleren er op sociale media beelden rond van miljoenen Venezolanen die staan te juichen bij wat er gebeurd is, terwijl de meesten daar niet eens vanaf weten, omdat die niet getoond worden door onze media. Terwijl als je een piepkleinbeetje onderzoek doet, je ze zo kan vinden. Nee, we laten ons liever leiden en in slaap sussen door wat ons voorgeschoteld wordt. Dat is ook veel gemakkelijker. Je vaart dan met de wind mee.

Maar een ernstige vorm van cognitieve dissonantie is het dus wel, als we juichen bij de val van Saddam, roepen om het aanpakken van Poetin, maar huilen bij Maduro, puur en alleen omdat Trump de knop indrukte, terwijl het Venezolaanse volk ondertussen feest viert.

 

Zo, dat moest ik even kwijt.

(En voor de rest intereseert Trump me geen ene moer.)